warstwa ozonowa

dodane: 2011-09-18 18:22:31 ostatnia zmiana: 2011-09-18 18:22:42
Traktaty międzynarodowe dotyczące ochrony warstwy ozonowej, tj. Konwencja wiedeńska o ochronie warstwy ozonowej i Protokół montrealski w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową nie zobowiązują swoich sygnatariuszy do wprowadzania opłat ekologicznych. Do nakładania takich opłat nie zobowiązują również państw członkowskich regulacje Unii Europejskiej. Opłaty mogą być jednak wprowadzane w prawie krajowym i Polska należy do krajów, w których funkcjonują trzy grupy opłat za substancje zubożające warstwę ozonową i dotyczą one: ● wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ● emisji do atmosfery, ● składowania odpadów. Opłaty za wprowadzenie po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową (Dz. U. Nr 121, poz. 1263 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą ozonową, podmiot wprowadzający po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1) wodorochlorofluorowęglowodory (HCFC), z wyjątkiem wykorzystywanych do produkcji innych substancji, 2) chlorofluorowęglowodory (CFC), z wyjątkiem wykorzystywanych do produkcji leków, 3) bromometan, z wyjątkiem zastosowań kwarantannowych i przedwysyłkowych – zarówno nowe, odzyskane, jak i po regeneracji, obowiązany jest do ponoszenia z tego tytułu opłaty za substancje kontrolowane. Należy zauważyć, że ustawa nie nakłada obowiązku do ponoszenia opłat za wszystkie substancje zubożające warstwę ozonową, ponieważ z wyjątkiem substancji HCFC, dla pozostałych obowiązuje państwa rozwinięte, w tym państwa członkowskie Unii Europejskiej zakaz obrotu i stosowania, z wyjątkami. Praktycznie, obecnie w ramach Unii Europejskiej można w ramach limitów dokonywać obrotu tylko substancjami HCFC, z których nowe substancje mogą być stosowane do napełniania niektórych istniejących urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych do dnia 31 grudnia 2009 r. oraz do celów wyjątkowych. Należy do nich np. zastosowanie substancji HCFC do produkcji innych substancji chemicznych, do celów laboratoryjnych i jako czynników ułatwiających niektóre procesy chemiczne. Substancje pochodzące z odzysku i regeneracji mogą być stosowane do tych samych celów do 31 grudnia 2014 r. Wynika stąd, że substancje HCFC mogą być wprowadzane po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do 31 grudnia 2014 r., a tylko w niektórych sytuacjach wyjątkowych po tym terminie. Substancje CFC stosowane są jeszcze w Polsce w wojsku w sytuacjach uznanych za wyjątkowe i praktycznie nie są wprowadzane do obrotu. Również w sytuacjach wyjątkowych stosowany jest w Polsce bromometan, jako pestycyd, czyli substancja służąca do niszczenia niepożądanych organizmów roślinnych i zwierzęcych. W przypadku bromometanu opłaty za wprowadzenie do obrotu dotyczą jednak tylko zastosowań krytycznych, na które Polska uzyskuje jeszcze pozwolenie Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową oraz Komisji Europejskiej. Bromometan stosowany do celów kwarantannowych i przed wysyłką towarów za granicę nie jest limitowany i nie podlega opłatom.


 
Dodaj komentarz
nick
e-mail
treść
 
Blogi
Designed by: http://www.mobtemplate.com/
x