klimatyzacja COP

dodane: 2011-06-14 23:02:07 ostatnia zmiana: 2011-06-14 23:02:26
Poślizg temperatury jest charakterystycznym dla czynników z grupy "400". Wynika on z faktu, iż w mieszaninach nie azeotropowych w określonej temperaturze jeden ze składników zaczyna wcześniej od pozostałych podlegać wrzeniu lub skraplaniu (inny przebieg linii parowania). Tym samym kondensacja, np. R 407C zachodzi przy malejącej temperaturze, a wrzenie przy rosnącej (w przypadku danych w tab.1 są one odpowiednio 4,5oC i 4,8oC). Prowadzi to w skraplaczu klimatyzacja do malejącej różnicy temperatur pomiędzy freonem a czynnikiem chłodzącym (np. powietrzem). Spada zatem efektywność wymiany ciepła. W parowniku natomiast, poślizg temperatury w warunkach dużych obciążeń cieplnych układu (niskie temperatury powietrza zewnętrznego) może powodować przyspieszone szronienie na powierzchni zewnętrznej wymiennika, a także zakłócenie mechanizmów transportu ciepła w procesie wrzenia (zaburzone wrzenie błonkowe i objętościowe freonu). W praktyce obliczeń dla porównania przyjmuje się w obiegu punkt po uśrednieniu warunków na linii parowania i kondensacji, co pozwala w jednakowy sposób traktować także przypadek poślizgu temperatur. Jeśliby przyjąć za odniesienie np. punkt rosy, to określona wydajność sprężarki okazałaby się mniejsza w ustalonych warunkach (niższe ciśnienie czynnika). Teoretyczny COP przy 100% sprawności sprężarki jest tylko pierwszym oszacowaniem, dopiero dane o sprawności sprężarek w odniesieniu do konkretnych freonów pozwalają ocenić przewidywalne skutki zmiany czynnika. Na ogół podawane sprawności różnego typu sprężarek w odniesieniu do R 22 różnią się o około 5-10%. Dla sprężarek tłokowych przy R 134a lub R 407C o mocy 10-40 kW sprawność ich jest o kilka procent niższa. Dla małych sprężarek śrubowych na R 134a jest ona zbliżona, zaś dla R 410A i R 407C niższa o 3-9% przy mocach 1,5-8 kW. W zakresie dużych sprężarek tłokowych i śrubowych (15-150 kW) na R 407C jest podobnie, ale przy R 134a i R 717 dla dużych sprężarek śrubowych uzyskuje się wyższe sprawności (3-10%) niż dla R 22. Dobór oleju i smarów Z użyciem określonych czynników wiąże się istotne zagadnienie doboru odpowiednich olejów (smarowanie współpracujących elementów i chłodzenie). W dotychczas stosowanych sprężarkach, podstawowym wymogiem jest odpowiednie współdziałanie czynnika z olejami, tj. dobra rozpuszczalność i chemiczna obojętność. Czynniki chłodnicze wykazują zróżnicowaną mieszalność z olejami w określonych warunkach ciśnień i temperatur. Możliwe jest z tego powodu frakcjonowanie komponentów mieszaniny (np. R 407C), a w konsekwencji może następować zmiana składu cyrkulującego czynnika i zmiany w wydajności układu. Te przypadki są jednak mało prawdopodobne w odniesieniu do typowych parametrów pracy układów klimatyzacji w budynkach. Większość producentów zaleca odpowiednie wartości limitujące wymagany wydatek i poziom prędkości przepływu w przewodach, który zapewnia powrót oleju do sprężarki. W systemach indywidualnych (split) nie jest to problemem, jednak dla układów złożonych o zmiennej wydajności, olej może być gromadzony w wymienniku ciepła znajdującym się w budynku. Aby zapewnić poprawną pracę i odpowiednią ilość oleju w misce olejowej, zewnętrzna jednostka zaopatrzona jest w system automatycznego odzysku oleju, co umożliwia trwałą i bezpieczną eksploatację układu. Układy rewersyjne oraz pompy ciepła Zarówno klimatyzatory kompaktowe, systemy klimatyzacji split, jak i zespolone (klimatyzacja multi-split, centrale i szafy klimatyzacyjne) o zmiennej wydajności, mogą być zaprojektowane do pracy w trybie chłodzenia jak i grzania (pompa ciepła), przy odpowiednim poziomie sprawności podzespołów układu. Ich budowa jest optymalizowana pod kątem żądanej wydajności układu dla określonego zakresu temperatur powietrza zewnętrznego. Układy klimatyzacji dwuczęściowe typu split zawierające jeden zewnętrzny zespół skraplający oraz wewnętrzny układ chłodzenia powietrza nawiewanego do pomieszczenia realizują prosty obieg chłodniczy. W bardziej ekonomicznych układach multi-split, jedna jednostka zewnętrzna współpracuje z 2-4 jednostkami wewnętrznymi przy tych samych zasadach. Istotnym jest jednak, aby w tym przypadku długości i średnice przewodów zapewniały taką samą ilość czynnika dopływającego do zespołów wewnętrznych. Odpowiednia izolacja przewodów zapewnia minimalne straty cieplne w układzie (głównie w wyniku kondensacji pary wodnej na powierzchni rur). Systemy mikroprocesorowe umożliwiają odpowiednią kontrolę i sterowanie pracą układu monitorując poziom temperatur i ciśnień w charakterystycznych punktach.


 
Dodaj komentarz
nick
e-mail
treść
 
Blogi
Designed by: http://www.mobtemplate.com/
x